| Οι βρώμικοι επαναστάτες |
|
|
| 16.12.08 | |
 Γράφει ο Γιώργος Κ. ΚυρμελήςΑκούσθηκε και δεν διαψεύσθηκε: τώρα, μετά το θάνατο της ΑΓΟΡΑΣ του αστού, σκοπός πλέον ο θάνατος και του ΣΧΟΛΕΙΟΥ του. ΑΥΤΟ, κατ' εξοχήν, είναι η φωλιά του φιδιού αυτό γεννάει το αστικό και κοινοβουλευτικό θανατερό, τους ελεεινούς αιματοπότες του λαού και κάνει αν-αποτελεσματικό το ριζοσπαστικό του κίνημα. Γι' αυτό ελέχθη (και δεν διεψεύσθη -γιατί να διαψευσθεί, αφού αυτή είναι η γραμμή) πως "τώρα είναι η ευκαιρία να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας". Τώρα με τη νέα πρωτόγνωρη και πρωτάκουστη στην ιστορία επανάσταση των δεκατεσσάρηδων ... (αφού οι μεγάλοι δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα, τώρα βάζουν μπροστά τα παιδιά και από πίσω οι μανάδες ...φωνάζουν "μη τα χτυπάτε, είναι παιδιά". ..Ούτε Βιετναμέζοι αντάρτες να ήταν). Εδώ, βέβαια, θα έλεγε κάποιος πως γελάν ...αλοίμονο. Αυτά τα άοπλα παιδιά λοιπόν θα καταγάγουν την πιο ένδοξη νίκη ενάντια στο σαπισμένο φρούτο της πατρίδας, της αγοράς, της δημοκρατίας, των απλών ανθρώπων. Και τα παιδιά αυτά θα κατεβαίνουν στους δρόμους, πιασμένα από το προστατευτικό χέρι των γονέων τους, οι οποίοι δειλοί και άτολμοι αντάμα, δεν τολμούν να κατέβουν οι ίδιοι στο στίβο ενάντια στα πουλημένα τομάρια, τα εξ αίματος αδέρφια και ξαδέρφια τους, που εκούσια μεταλλάχθηκαν κι έγιναν μαύροι μπάτσοι - δολοφόνοι και τάχθηκαν υπηρέτες στο συμφέρον της πλουτοκρατίας. Τους βλέπω κάθε μέρα, τους "απαυδησμένους" πολίτες - γονείς - τρομάρα τους -, τις σικ μανούλες, να οδηγούν τα καμάρια τους στον αγώνα. Και τους ζηλεύω που ...δε μπορώ πλέον κι εγώ να κρατάω στο χέρι μου ένα γιο 11 ετών, για να τον οδηγήσω στη δόξα της επανάστασης. Κρίμα! "Τώρα είναι η ευκαιρία!". Πότε; Τώρα που το κράτος κείται ημιθανές, κάτω από τα χτυπήματα των γνωστών - όχι αγνώστων - πρωτοπόρων του εγκλήματος που τελείται μπροστά στα μάτια 10 εκατομμυρίων παραλυμένων από τον τρόμο ανδραπόδων, ημών των "καναπέδων". Κατατρομοκρατημένων όχι από τη δύναμη του αντιπάλου, μα από την ίδια την παραίτησή τους, την "πλέρια" παράλυση συνειδήσεων, κορμιού, νεύρων, στοιχειώδους αντίστασης και λίγης, μόνο λίγης, παληκαριάς. Πάγωσαν οι άνθρωποι και τάχασαν. Μια εβδομάδα βίας, καταστροφής, βιασμού της θέλησης πάντων. Και, μαζί, μιας συνακόλουθης ηλίθιας παιδικής επιχειρηματολογίας, που σε κάνει να κλαις. Όχι, δεν είναι δυνατόν να βάζουν τα παιδάκια αυτά να κάνουν πολιτικές, οικονομικές και κοινωνιολογικές αναλύσεις στους φακούς των τηλεοράσεων, παιδάκια που δεν ξέρουν πώς γράφεται το όνομά τους στα γνήσια Ελληνικά. Έλεος! Μηδενός αντιδρώντος, ιδού ο καιρός ήγγικε. Αυτό το κράτος απ' το οποίο κρέμονταν μέχρι χθες οι πάντες, σήμερα είναι ο εχθρός, διότι το θέλησε μια -μετά βίας μέχρι προχθές- κοινοβουλευτική ομάδα, δήθεν ριζοσπαστών. Ακούστε δύο μόνο στελέχη του, βουλευτές παρακαλώ: α) "Εγώ είμαι υπέρ της τρομοκρατίας" και συνεχίζει (σε επίσημο βήμα παρακαλώ): "Μακάρι να αυξηθούν οι τρομοκρατικές οργανώσεις". Δεν πιστεύω στα μάτια, τ' αφτιά και στο μυαλό μου... και ο β) αυτόν πια τον άκουσα με τ' αφτιά μου και τον είδα με τα μάτια μου: "Ναι, να συνεχιστούν οι τρομοκρατικές κινητοποιήσεις" (τα ονόματα και των δύο στη διάθεση όλων). Αυτό είναι δεδομένο. Είναι "οι εν τω δημοσίω πρυτανείω (Βουλή) σιτιζόμενοι κύνες", που βέβαια δαγκάνουν το αφεντικό που τους σιτίζει. Διότι είναι άνανδροι δεν βγαίνουν απ' το μαντρί βγάζουν όμως τα πρόβατα. Και οι μεν νεανίσκοι και τα προεφηβικά μειράκια ίσως να έχουν ένα σπάραγμα δικαίου: το δίκαιο αυτού που δεν βλέπει πού τον οδηγούν. Αυτοί όμως οι δαιμονικοί καθοδηγηταί και, φρίξον ήλιε, καθηγηταί πανεπιστημίου, παρακαλώ, που σκοτώνουν τις ψυχές των παιδιών, μαζί με τις γελοίες ακόλουθές τους; Αυτοί οι ινστρούχτορες του βιασμού των παιδικών ψυχών; Αυτοί οι αρνητές της πληγωμένης αυτής πατρίδας; Δεν έχουν άραγε πατρίδα; Όχι. Το λεν και το φωνάζουν, κυνικά τελευταία: Ποιά πατρίδα και ποιο έθνος; Φούμαρα!!! Κι αυτό το μάθημα το κάνουν και αρκετοί άλλοι "συνάδελφοί" τους ντεμέκ "ηλίθιοι της ιστορίας" (κατά τον φίλο τους Λένιν), οι δάσκαλοι και οι καθηγητές (;;;) των μικρών παιδιών μας (να, εδώ δίπλα, στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο, αυτοί, τέλος πάντων που το κάνουν), χωρίς ίχνος σεβασμού, χωρίς σταγόνα ντροπής. Έτσι, λεν, με τα παιδάκια θα ρίξουν το φρούριο του κεφαλαίου και της δολοφόνου Αστυνομίας... Ένας απάνθρωπος κυνισμός, ένας αναίσχυντος ανηθικισμός στα θεμέλια των ψυχών όλων. Χρόνια τώρα. Η σπορά μιας τεσσαρακονταετίας απέδωσε τους λαμπρούς αυτούς καρπούς. Οι συνοδοί πατεράδες και μανάδες που τους βλέπεις να ορύονται (αφού βέβαια παρακολούθησαν την εκπομπή της κας Πάνια), όχι μόνο δεν είναι φορείς του πνεύματος του Πολυτεχνείου, μα αντίθετα, συνειδητοί οπαδοί των ΑΡΝΗΤΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ (γι' αυτό άλλωστε το καιν κι αυτό και τη Βιβλιοθήκη και τα πάντα, ό,τι θυμίζει πειθαρχία, πνεύμα, ήθος, ομορφιά). Ο νυχτοφύλακας σκύλος, το κράτος, καθεύδει υπό τον μανδραγόρα... Οπότε, όσο και να βαστάξουν οι ρίζες, τα θεμέλια, οι σταθερές ενός τόπου και ενός κόσμου και ενός πολιτισμού και μιας κοσμοθεωρίας και βιοθεωρίας και μιας πίστης, κάποια στιγμή λυγίζουν. Και πέφτουν. Και ...δρυός πεσούσης πας ξυλοσχίστης ξυλεύεται. Διότι οι κύριοι αυτοί είναι όντως ξυλοσχίστες και δολοφόνοι ψυχών. ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!!! Όχι όμως γελοιότητες και παρωδίες "αναλώμασι" άλλων. Όχι εις βάρος εντίμων βιοπαλαιστών και αγρίως εργαζόμενων συνανθρώπων μας. Να γίνει Επανάσταση. Και να βγάλουν τους θησαυρούς τους από τα κρυφά ταμεία οι πρωτοστάτες και πρωτοστράτορες αυτοί. Αυτοί που αναίσχυντα -πάμπλουτοι όντες- ελεεινολογούν στο σύστημα που τους πλούτισε, τους πλουτίζει, τους τιμά και το φτύνουν, ενώ εμείς οι ηλίθιοι (ή όχι;) τους ανεβάζουμε στις Βουλές και τα πρυτανεία και τους αμείβουμε και με ασυλίες (βουλευτικές και ακαδημαϊκές...), αυτό το όνειδος για το οποίο βέβαια καυχώνται και το υπερασπίζονται οι τελευταίοι μαχόμενοι μέχρι θανάτου οι αλητοειδείς αυτοί καταστροφείς και δολοφόνοι που εμφανίζονται με το προσωπείο, τη μάσκα του φοιτητή. Μπράβο κύριε, ο εν Λονδίνω ποιήσας τας ...διατριβάς, μπράβο κύριε βιομήχανε, μπράβο κύριε γιε μεγαλοπολιτικού, μεγαλοκαθηγητή και λοιπά άχθη του τόπου αυτού, που στα δόντια σας ακόμη υπάρχουν βρωμερά απομεινάρια των κρατικών και κραταιών προμηθειών που άρπαξαν οι πατεράδες σας. Βγήτε λοιπόν σαν άνδρες στους δρόμους. "Εμπρός σηκωθήτε να βγούμε στους δρόμους". Να βγούμε, λέει ο ύμνος σας, όχι να βγουν άλλοι... Υποκριτές. Παρά ταύτα, είστε άξιοι και ικανοί, αφού μπορείτε και κουμαντάρετε αυτό το σαπιοκάραβο -όπως το καταντήσατε- το οποίο ούτε Καραμανλής, ούτε κι ο Ανδρέας μπόρεσαν να κουμαντάρουν. Και τώρα, στα χάλια που το φέρατε το ζητούν βέβαια σε τιμή ευκαιρίας τα παλιά παληκάρια που ξέρουν πολύ καλά πως το δικό τους προσωπικό συμφέρον ταυτίζεται με το συμφέρον του λαού, τον οποίο δεινώς πρόδιδαν επί είκοσι χρόνια. Αλλά όλα έχουν την εξήγησή τους: ΣΕ ΛΙΓΟ έρχεται το Δ' Κοινοτικό πακέτο. Κι εδώ έχει πολύ φαγητό. Αλαλαγμοί λοιπόν απ' την άλλη, την αξιωματική μεριά: ΕΚΛΟΓΕΣ!!! Ούτε ντροπή, ούτε τσίπα. Μέσα στο χαλασμό αυτό και την αναμπουμπούλα ξαναεμφανίστηκαν οι παλαιοί λύκοι, μεταμορφωμένοι, εξελιγμένοι και ωραιοποιημένοι, ως άλλες μετανοήσασες Μαγδαληνές. Τώρα έμαθαν, έγιναν καλά παιδιά. Οι νέοι μας σωτήρες! Η Ελλάδα, λοιπόν, κύριοι ριζοσπάστες, πλέον δεν περιμένει παρά την αφεντιά σας να τη σώσετε, αφού πρώτα ως άλλοι Ηρώδες θα έχετε σκοτώσει τα παιδιά της και θάψει το μέλλον του τόπου. Άλλωστε κατά τη γνώμη πολλών ομοϊδεατών σας, πολύ ζήσαμε, πολύ έζησε η Ελλάδα. Καιρός να πεθάνει. Δεν της ανήκει πλέον ούτε η συμβατική ευχή "Χρόνια Πολλά". |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
| Σύνδεσμοι |
| Επικοινωνία |
| Αναζήτηση |
| Πρωτοσέλιδα |
| Ταυτότητα |
Τελευταια Νεα
Δευτέρα, 02. Μάιος 2011
Απολογισμός δράσης της δημοτικής αρχήςΜε θέμα τον απολογισμό δράσης των πρώτων εκατό ημερών της δημο
Σάββατο, 30. Απρίλιος 2011
Who's Online
Έχουμε 37 επισκέπτες online| ΣΤΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥ | |||||
 |
|||||
|
Ετοιμάζεται να... πιάσει δουλειά |
|||||
 |
|||||
|
Ο κ. Τρέντσιος Τις θερμότερες ευχές μας για ταχεία ανάρρωση |
|||||
| ΕΙΠΑΝ,ΕΙΠΑΝ.. | |||||
 |
|||||
| Φ. Κουβέλης:
"Δεν αντέχει άλλο ο λαός αυτά τα βάρη, είναι άδικα, άνισα και δυσβάσταχτα" Και λίγα λέτε... |
Web Designed and Hosting by Super Web Application