| Γίναμε ρεντίκολο της Οικουμένης, |
|
|
| 12.12.08 | |
|
Γίναμε ρεντίκολο της Οικουμένης,
ρίχνουμε αλάτι στις πληγές μας, ε, να μην τρελαθούμε εντελώς… Του Γαβριήλ Θ. Λαμψίδη Λέω εγώ τώρα. Φαντασία έχω και την έχω ασκημένη στο μέτωπο της κοινωνίας εδώ και μισό αιώνα, ας κάνω τις προεκτάσεις μου. Γιατί, αφού το ψέμα έβγαλε το σπαθί του και απειλεί την αλήθεια, αφού η δειλία απειλεί την ανδρεία, αφού δεν υπάρχει κράτος, αλλά μόνον ανδρείκελα στα πόστα τους, τι λόγους έχω να μην …κλέψω την παράσταση ανοίγοντας τα μάτια ολονών; Αλλά πριν, θεωρώ κατεπείγον να καλέσω το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών να ασχοληθεί με την πρωτοφανή δήλωση του μέλους του, Α. Κούγια, που και μόνον η ανάγνωσή της προκαλεί την οργή κάθε πολίτη αυτής της χώρας και την απορία αν υπάρχει πιο κάτω σκαλί να κατρακυλήσουμε. Παρακαλώ τη ψυχραιμία σας, Κούγιας έφη : «Για τον αν έπρεπε ή όχι να χαθεί αυτό το παιδί, θα το κρίνει η Δικαιοσύνη»!!! Ως γνωστόν, ο Κούγιας βρήκε ρόλο κι’ απασχολεί πάλι την Ελληνική Κοινωνία, αναλαμβάνοντας την υπεράσπιση του δράστη - ειδικού φρουρού. Μάλιστα, ανέλαβε αυτοπροσώπως την ευθύνη της συγγραφής του …εξαιρετικής γραφής υπομνήματος του δράστη-πελάτη του. Εξ’ αφορμής των όσων ισχυρίζεται ο δράστης στο υπόμνημά του, μια απλή δικηγόρος, από αυτές που δεν έχουν συγκεντρώσει ποτέ επάνω της τους προβολείς της δημοσιότητας (σαν κάτι άλλους που …καθόλου ευφυώς σιωπούν), η Κυρία Αλέκα Ζορμπαλά, αντέδρασε με τον ακόλουθο τρόπο: «Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος «πυροβολήθηκε» σήμερα για δεύτερη φορά με δηλώσεις και απολογητικά υπομνήματα, που δεν σεβάστηκαν μια ζωούλα που κόπηκε βίαια πριν καλά καλά αρχίσει, που δεν σεβάστηκαν μια μάνα που βιώνει τον χειρότερο εφιάλτη κάθε μάνας, τον θάνατο του παιδιού της. Ως δικηγόρος θεωρώ ότι οφείλω-οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε το τεκμήριο αθωότητας του κάθε κατηγορουμένου, όποιος κι’ αν είναι αυτός, έχοντας όμως έστω στοιχειώδεις ηθικούς φραγμούς κατά την ενάσκηση των καθηκόντων μας, όχι απλά για την ορθή απονομή δικαιοσύνης, αλλά και για να μπορούμε να παραμένουμε άνθρωποι. Ως μάνα δεκατετράχρονου μαθητή στη Σχολή Μοραΐτη μεταφέρω το κλίμα οδύνης, συντριβής και αγανάκτησης, για την επιχειρούμενη σπίλωση της μνήμης του αδικοχαμένου Αλέξη, ενός παιδιού που από όλους αγαπήθηκε, δασκάλους, μαθητές, φίλους, γείτονες γι’ αυτό που ήταν». Να προσθέσω ότι οι δηλώσεις της Κυρίας Ζορμπαλά απαντούν όπως πρέπει στην προκλητικότητα του δράστη και του δικηγόρου του, ταυτόχρονα όμως αποτελούν τύπο αναφοράς προς το Δ.Σ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, για τα περαιτέρω. Η εκτίμησή μας και η εμπιστοσύνη μας στα πρόσωπα του προέδρου και αντιπροέδρου του Δ.Σ του συλλογικού οργάνου των δικηγόρων της Αθήνας, είναι εμπεδωμένη από τις αρετές και την αξία τους. Αυτό μας κάνει να πιστεύουμε ότι με την νέα αφορμή που έδωσε ο πασίγνωστος Α. Κούγιας, το Δ.Σ θα τον κρίνει με την επιβαλλόμενη αυστηρότητα, πείθοντάς μας ότι μεταξύ των δικηγόρων δεν υπάρχει καμιά «ομερτά» όπως λέγεται. Άλλωστε, πρόκειται για υποτροπή και απέναντι στον Α. Κούγια στέκεται ολόκληρη η ελληνική κοινωνία. Αλλά ας αφήσω τη φαντασία μου να προσγειώσει στην επιφάνεια της πραγματικότητας, αυτό για το οποίο κάνω λόγο στην πρώτη παράγραφο του άρθρου μου. Στο απολογητικό του υπόμνημα ο δράστης περιγράφει ως εξής το περιστατικό λίγο πριν χρησιμοποιήσει το περίστροφό του : «…βλέποντας την ομάδα των αναρχικών σε απόσταση 10 - 15 μέτρων και ευρισκόμενοι πλέον σε κατάσταση φόβου για τη ζωή μας, και προκειμένου να διασφαλίσουμε τη διαφυγή μας έβγαλα το υπηρεσιακό μου περίστροφο με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και έριξα δυο προειδοποιητικές βολές στον αέρα. Μπορεί και τρίτη. Ουδείς εκ των δυο μας αντελήφθη ότι υπήρξε τραυματισμός… Είναι αδύνατον έστω και να υποτεθεί ότι δήθεν σημάδεψα… αφού θα είχαν πληγεί τουλάχιστον έξι άνθρωποι αν είχα πυροβολήσει προς το μέρος τους τρεις φορές με δεδομένο ότι το όπλο μου έχει τη δυνατότητα από την απόσταση που φέρομαι ότι πυροβόλησα να διαπερνά ακόμη και οκτώ σώματα»… Λοιπόν, τούτου δοθέντος και ενθυμούμενος τη δολοφονία του προέδρου των ΗΠΑ, Τζων Κέννεντυ, η φαντασία μου λέει ότι …άλλος πυροβόλησε! Αν αυτή η εκδοχή γίνει δεκτή ως στοιχείο προς διερεύνηση από τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους, ο Κούγιας και ο δράστης μπορούν, με ανοχή μέχρι πέρατος της έρευνας, να λένε τα δικά τους. Αν δεν γίνεται δεκτή, οφείλουμε όλοι μας – πλην Κούγια και δράση – να διαφυλάξουμε τη διανοητική μας υγεία. Γίναμε ρεντίκολο της Οικουμένης. Δώσαμε αφορμές να μας οικτίρουν, γιατί ξέρουν τα χάλια μας, ξέρουν για την κατεστραμμένη οικονομία μας και παρ’ όλα αυτά μας βλέπουν να τρώμε τις σάρκες μας. Ε, ως εδώ! Μην τρελαθούμε εντελώς. |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
| Σύνδεσμοι |
| Επικοινωνία |
| Αναζήτηση |
| Πρωτοσέλιδα |
| Ταυτότητα |
Τελευταια Νεα
Δευτέρα, 02. Μάιος 2011
Απολογισμός δράσης της δημοτικής αρχήςΜε θέμα τον απολογισμό δράσης των πρώτων εκατό ημερών της δημο
Σάββατο, 30. Απρίλιος 2011
Who's Online
Έχουμε 37 επισκέπτες online| ΣΤΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥ | |||||
 |
|||||
|
Ετοιμάζεται να... πιάσει δουλειά |
|||||
 |
|||||
|
Ο κ. Τρέντσιος Τις θερμότερες ευχές μας για ταχεία ανάρρωση |
|||||
| ΕΙΠΑΝ,ΕΙΠΑΝ.. | |||||
 |
|||||
| Φ. Κουβέλης:
"Δεν αντέχει άλλο ο λαός αυτά τα βάρη, είναι άδικα, άνισα και δυσβάσταχτα" Και λίγα λέτε... |
Web Designed and Hosting by Super Web Application