ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ | ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΕΡΡΩΝ

του Ιωάννη Χ. Ευστρατιάδη *
Εφ. Ανθ/λγού (ΠΖ) -
Δικηγόρου παρ΄ Αρείω Πάγω


Οι ειδικοί συγκλίνουν ότι κινητήρια δύναμη του Στρατεύματος είναι το ψυχικό φρόνημα του προσωπικού του. Η ιστορία απέδειξε ότι αυτή η «ψυχή» του στρατιώτη μπορεί να νικήσει και τις υπέτερες αριθμητικά δυνάμεις, τα τελειοποιημένα οπλικά συστήματα, τις καλά οργανωμένες στρατιές.

Διαβάζοντας πριν μερικά χρόνια τους Στρατιωτικούς Κανονισμούς, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, ότι οι εκεί αναφερόμενες Στρατιωτικές Αρετές είναι ταυτόχρονα και αρετές που εφήρμοσε στη ζωή της η Παναγία μας. Νομίζω δεν θα βρίσκαμε καλύτερη ευκαιρία από τη σημερινή διπλή γιορτή, να διαλέξουμε τρεις (3) από τις Στρατιωτικές Αρετές που αντιστοιχούν στον πνευματικό αγώνα της Θεοτόκου και να αξιολογήσουμε τον ρόλο τους στη σημερινή πραγματικότητα.

Το θέμα μας λοιπόν είναι : «Θεοτόκος και Στρατιωτικές Αρετές».

1η ΑΡΕΤΗ «Πειθαρχία ευπραξίας μήτηρ» :

Η Θεοτόκος είχε μία έμφυτη ευπείθεια και καλόγνωμο χαρακτήρα. Δεν αρκέστηκε όμως σ αὐτό μόνο. Σε όλη της τη ζωή καλλιέργησε την υπακοή. Από τριών ετών, υπακούοντας στους γονείς της, εισήλθε στο Ναό του Σολωμόντος, εορτή που εορτάζουμε σήμερα. Αργότερα σε ηλικία 15 περίπου ετών και πάλι πειθάρχησε στη φωνή του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, κατά τον Ευαγγελισμό, είπε το ΝΑΙ στο σχέδιο του Θεού με τη φράση «γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου».
Αντίστοιχα στις Ε.Δ. η πειθαρχία ξεκινά από τον εσωτερικό κόσμο του προσωπικού τους και βασίζεται στη συναίσθηση της τιμής, της αξιοπρέπειας, της ευθύνης και της εμπιστοσύνης και δεν έχει σκοπό να συντρίψει την προσωπικότητα.
Με τέτοια ελεύθερη υπακοή έγραψαν νέες Θερμοπύλες «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι», οι μαχητές του Ρούπελ : ο ανώνυμος δεκανέας Διαβιβάσεων, που άφησε την τελευταία του πνοή κρεμασμένος στο στύλο των επικοινωνιών, και ο Λοχίας Ίτσιος, που μόνον όταν εξαντλήθηκαν και τα 38.000 φυσίγγιά του κατά των Γερμανών, παρέδωσε το πολυβολείο Π8 και εκτελέσθηκε άνανδρα.

2η ΑΡΕΤΗ: Καρτερία .

Η Παναγία μας αποτελεί το παγκόσμιο παράδειγμα καρτερίας. Η πιο τιμημένη γυναίκα στον κόσμο, η καθαρώτερη εκπρόσωπος του ανθρωπίνου γένους και ανώτερη των Αγγέλων, γεννά τον Θεάνθρωπο σε έναν σταύλο μέσα σε ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής και ανέσεως. Στη συνέχεια γίνεται πρόσφυγας στην Αίγυπτο, επιστρέφει σε πολύ φτωχικές συνθήκες στη Ναζαρέτ, συμπάσχει με όλους τους εξευτελισμούς και το Πάθος του Υιού της, και όλα αυτά τα αντιμετωπίζει με υποδειγματική καρτερία και δεν καταβάλλεται το ηθικό της φρόνημά και η αγάπη της στο Θεό.
Αντίστοιχα στον Στρατό, η καρτερία είναι μία εκλεκτή και ίσως η δυσκολότερη αρετή, γιατί εδώ έχουμε να πολεμήσουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό. Ο κάθε στρατιωτικός θα πρέπει να έχει ανοχή, υπομονή και σταθερή επιμονή για την εκτέλεση του διατεταγμένου, έστω και αν αυτό δεν τον ευχαριστεί, γιατί η καρτερία στις αντιξοότητες διαπλάθει ένα σταθερό και πολυσύνθετο χαρακτήρα.

Και είναι κατορθωτή η αρετή αυτή, όπως το αποδεικνύει η Ιστορία: Περιττεύει να αναφέρουμε οποιοδήποτε άλλο παράδειγμα, παρά μόνον την οροσειρά της Πίνδου: αυτή αποτελεί τον αυτόπτη μάρτυρα της υπεράνθρωπης καρτερίας που έκανε ο Στρατός μας το 1940 σε συνθήκες, που θα χρειαζόταν να επιστρατεύσουμε πολλή φαντασία, για να τις κατανοήσουμε .

Εντύπωση μου έκανε κ. Ταξίαρχε το Εγχειρίδιο Εκστρατείας 181-1, το οποίο, αφού εξαντλήσει όλες τις οδηγίες πριν την μάχη, αναζητά στην Εκκλησία μας μεταφυσικά ερείσματα για τον ηρωισμό των πολεμιστών και για τη νίκη κατά του φόβου του θανάτου.
Τέτοιος ήταν και ο αποφασιστικός μονόλογος του Κανάρη, λίγο πριν ανατινάξει την τουρκική ναυαρχίδα : «Κωνσταντή, σήμερα θα πεθάνεις» !

3η ΑΡΕΤΗ : Ανδρεία .

Η Παναγία μας έχει δώσει το ανυπέρβλητο παράδειγμα της ανδρείας. Και δεν είναι υπερβολή: όπως ακριβώς της είπε προφητικά ο Συμεών ο Θεοδόχος κατά την Υπαπαντή «θα περάσει κοφτερό σπαθί από την καρδιά σου», πράγματι αυτή η υπερβολική θλίψη πέρασε από την καρδία της, όταν βρισκόταν κάτω από τον Σταυρό του Υιού της. Παρά το ανυπολόγιστο ψυχικό άλγος της, όταν έβλεπε τον Θεό και ταυτόχρονα σπλάχνο της, σταυρωμένο, δε λύγισε. Υπέμεινε με ανδρεία και συνέχισε τη δράση της στον κόσμο. Για τον λόγο αυτό και σήμερα είναι η στοργική Μητέρα που προσεύχεται για να έχουμε και εμείς ανδρεία στους πειρασμούς και τις αντιξοότητες.

Στον Στρατό μας, αντίστοιχα, αφού χαλυβδωθεί η ψυχή με τις δύο προηγούμενες αρετές (πειθαρχία και καρτερία), ξεπηδά η ανδρεία στην πιο υγιή και ηρωϊκή μορφή της. Ο Ελληνικός Στρατός πάντοτε διακρινόταν για τη γεναιότητά του, χωρίς όμως να είναι βάρβαρος και αιμοχαρής.

1. Και πράγματι (για να παραφράσω τον Τσώρτσιλ) οι ήρωες έχουν να μιμηθούν πολλά από τους Έλληνες:
2. Μπορούν να μιμηθούν τον Μιλτιάδη, που κατετρώπωσε την ανίκητη έως τότε Περσική πολεμική μηχανή στο Μαραθώνα.
3. Μπορούν να μιμηθούν τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, που κατά την Άλωση του 1453 έμεινε μέχρι τέλους αγωνιζόμενος στα τείχη με σπασμένο σπαθί.
4. Μπορούν να μιμηθούν τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, που επέφερε ισχυρότατο πλήγμα στην Τουρκική στρατιά με λίγα μόνο παλληκάρια στη Γραβιά.
5. Μπορούν να μιμηθούν τον Καγιαλεδάκη, που έκανε το σώμα του κοντάρι σημαίας κατά την Κρητική επανάσταση του 1897 και άφησε έκπληκτες τις αντιμαχόμενες δυνάμεις.
6. Μπορούν να μιμηθούν τον Καπετάν Μητρούση, που πολέμησε μέχρι τέλους τους Τούρκους το 1907 από το καμπαναριό της Ευαγγελίστριας Σερρών.
7. Μπορούν να μιμηθούν τους Κρητικούς, που με πρωτόγονα όπλα έκαναν τον Στρατηγό Φράϊμπερκ να τρομάξει από την ανδρεία τους κατά των Γερμανών Αλεξιπτωτιστών στη μάχη της Κρήτης.
8. Μπορούν να μιμηθούν τον καταδρομέα Μανώλη Μπικάκη, που κατετρώπωσε μόνος του ολόκληρο Τουρκικό Τάγμα στην Σχολή Γρηγορίου της Λευκωσίας κατά την εισβολή του Αττίλα το 1974.
9. Οι ήρωες μπορούν να μιμηθούν τους Ευζώνους του Αγνώστου Στρατιώτου, τον Μάριο, τον Βασίλη και τον Γιάννη, που παρέμειναν στη θέση τους στις 9.1.2010, αψηφώντας την προειδοποίηση της Αστυνομίας για την τρομοκρατική βόμβα, που εξεράγη κατόπιν λίγα μέτρα δίπλα τους.

Οι ήρωες έχουν χιλιάδες παραδείγματα να μιμηθούν ... Έχουμε όμως και εμείς να σηκώσουμε μεγάλο ιστορικό βάρος και να παραδώσουμε στα παιδιά μας παραδείγματα αναλόγου μεγαλείου και ελευθερίας.

Αυτές λοιπόν είναι οι αρετές της Παναγίας μας και ταυτόχρονα του Στρατού μας. Αυτή είναι η ψυχή του και η ευλάβειά του, που οδηγούσε:
• τον Κολοκοτρώνη τα βράδια να προσεύχεται στην Παναγία μας,
• τους Μακεδονομάχους να θέτουν τον Τίμιο Σταυρό στο σκούφο τους,
• τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ να ψάλλουν τροπάρια το βράδυ πριν τον απαγχονισμό τους,
• τους αγωνιστές της Πίνδου να αψηφούν τους βομβαρδισμούς ακίνητοι στο χιόνι κατά την υπαίθρια Θεία λειτουργία,
• τους πιλότους μας συχνά να πραγματοποιούν χαμηλή διέλευση από το Άγιο Όρος, για να πάρουν την ευλογία της Παναγίας μας πριν την αναχαίτηση των Τουρκικών αεροσκαφών.

Θα ήταν άδικο όμως να μην επαινέσουμε και την ωριμότητα, που διακρίνει τους αποφοίτους των Παραγωγικών Σχολών των ΕΔ : θαυμάζουμε που βλέπουμε τέτοια υπευθυνότητα και σοβαρότητα σε νέους και νέες μόλις 22-23 ετών .
Επίσης δε μπορούμε να αποσιωπήσουμε τη συγκίνησή και την ευγνωμοσύνη μας, όταν μέσα σε μια γενιά εμποτισμένη με καταναλωτικά πρότυπα ανέσεων, τόσα παλληκάρια επιλέγουν συνειδητά τους κινδύνους και τη σκληρή εκπαίδευση των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού μας. Είναι χρήσιμο το παράδειγμα τους να το διδάσκουμε στα παιδιά μας.
Τέλος οφείλουμε να εξάρουμε και το έργο της Θρησκευτικής Υπηρεσίας Στρατού που ενισχύει πνευματικά τους νέους μας και τους γλυτώνει από πολλούς ηθικούς κινδύνους.

Εδώ και 4.000 χρόνια η ελληνική Ιστορία αποδεικνύει ότι ο λαός μας έχει τις δυνατότητες να μεγαλουργεί μπροστά στις αντιξοότητες και σ αὐτούς που θέλουν να του σπάσουν το ηθικό.

Παρακαλούμε Σεβασμιώτατε, ευχηθείτε στις ΕΔ μας, να ξεκινούν την καθημερινή τους αναφορά και να παρουσιάζουν τα όπλα τους σ΄ Αυτήν που φέρει τα 3 ανεξίτηλα άστρα, την Στρατηγό την Υπέρμαχο. Κατόπιν να αναφέρονται και στην φυσική Ηγεσία τους, όλοι στολισμένοι με τις αρετές που προαναφέρθηκαν.

ΖΗΤΩ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ !
ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ !



* Η ομιλία του κ.Ευστρατιάδη πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 21 Νοεμβρίου, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν για τον εορτασμό της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων

Ρίγησε το ευσεβές εκκλησίασμα στον πανηρίζοντα Ιερό Ναό των Εισοδίων στα Σφαγεία, ακούγοντας τον Ποιμενάρχη μας να ψάλλει συμπαραστατούμενος από τους πρωτοπρεσβυτέρους πατέρα Θωμά Τσιάγγα, Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο, Ιορδάνη Θεμελίδη Διευθυντή του Μαξίμειου, Αρχιμανδρίτη Παλιούρα Γαβριήλ και τον προϊστάμενο του Ναού πατέρα Ευστράτιο Καρατσούλη το ΠΑΝΤΑ ΧΟΡΗΓΕΙ το ΠΝΕΥΜΑ το ΑΓΙΟΝ, βρύει προφητεία ιερείς τελειοί, αγραμμάτουι σοφίαν εδίδαξεν αλιείς θεολόγους ανέδειξεν ΟΛΟΝ ΣΥΓΚΡΟΤΕΙ τον θεσμόν της Εκκλησίας και να χειροτονεί εις πρεσβύτερον τον επί 5,5 χρόνια διάκονό του Ραφαήλ Λίγδα. Γονατισμένο το ευσεβές εκκλησίασμα άκουσε με δέος την τρέμουσα φωνή του ποιμενάρχου του ο οποίος κάλεσε την Θεία χάρη την πάντα τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα να κατέλθει και να προχειρίσει τον διάκονο Ραφήλ εις πρεσβύτερον.
Μοναδικές στιγμές που έζησαν οι πιστοί που συμπροσευχήθηκαν με τον Ποιμενάρχη τους και τους ιερείς κατά την διάρκειαν της πανηγυρικής Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας κα το Μυστήριον της Ιερωρύνης που αποτελεί το αποκορύφωμα τη Ορθόδοξης Θείας Λατρείας και συνδέεται πάντοτε με τη Θεία λειτουργία.
Συγκινημένος προσφώνησε τον διάκονό του ο Ποιμενάρχης μας και του ευχήθηκε να φανεί ΑΞΙΟΣ της υψίστης αποστολής που αξιώθηκε από τον Παντοδότη και Πανοικτίρμονα Θεόν. Το ΑΞΙΟΣ ανεφώνησε και το εκκλησίασμα το οποίο χαιρέτησε και ευχήθηκε τον πατέρα Ραφαήλ που με τις ευλογίες του Ποιμενάρχου μας εμοίρασε το αντίδωρον. Πάντα άξιος Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μας. Να είστε γερός και να αξιωθείτε να χειροτονείτε άξιους κληρικούς. Πάτερ Ραφαήλ ο Θεός να σε σκεπάζει πάντοτε και η Παναγία που στα Εισόδιά της εισήλθες στον δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης να είναι παντοτινή βοηθός σου στο δύσκολο και επίπονο έργο που αξιώθηκες...
Η.Γ.